Հայաստանի Ազգային Գրադարանին մէջ տեղի ունեցաւ Սինէ-ակումբին հերթական ֆիլմի ցուցադրութիւնը։ Այս անգամ հանդիսատեսը առիթ ունեցաւ դիտելու ֆրանսացի բեմադրիչ Միա Հանսեն-Լօվէի առաջին լիամեթրաժ ֆիլմը՝ «Ամէն ինչ ներման է» («Tout est pardonné», 2007)։ Ֆիլմը, որ ներկայացուած է Կաննի կինոփառատօնի «Ռեժիսորներու երկշաբաթեայ» ծրագրին մէջ եւ արժանացած է Լուի Տելիւքի անուան մրցանակին՝ որպէս տարուան լաւագոյն դէբիւթային ֆիլմ, կը նկատուի Հանսեն-Լօվէի ստեղծագործական ուղիին կարեւոր մեկնակէտը։

«Ամէն ինչ ներման է» պատմութիւն մըն է ժամանակի, յիշողութեան, կորստեան եւ ներման մասին։ Տարիներ շարունակ հօրմէն բաժնուած Պամելան կը փորձէ վերականգնել խզուած կապը եւ հասկնալ անցեալի լռութիւններուն ու բացակայութիւններուն պատճառները։ Բեմադրիչը մեծ զգայնութեամբ կը մօտենայ ծնող-զաւակ յարաբերութիւններուն՝ խուսափելով չափազանցուած դրամատիզմէն եւ կեդրոնանալով մարդկային ապրումներու նուրբ արտայայտութիւններուն վրայ։

Թէեւ ֆիլմը բացայայտ ինքնակենսագրական չէ, քննադատները յաճախ կը նշեն, թէ ան կը արտացոլէ Հանսեն-Լօվէի հետաքրքրութիւնը ընտանիքի, բաժանումի, ժամանակի ընթացքի եւ յիշողութիւններու թեմաներուն նկատմամբ, որոնք հետագային ալ կը կրկնուին իր ֆիլմերուն մէջ։